Overdenking: ’t is de manier waarop12-12-2012, 10:25

Heb jij dat ook wel eens? Dat je iemand tegenkomt aan wie je automatisch vraagt: alles goed? Ik wel.
Het gebeurt me helaas maar al te vaak. Heb jij je ook wel eens afgevraagd waarom je die vraag zo
stelt? Uit beleefdheid? Omdat je dat hoort te vragen? Of omdat je eigenlijk geen interesse voor die
ander hebt. Of omdat je haast hebt. Je weet dan van tevoren al vaak wat het antwoord wordt: ja
hoor, alles goed. En verder komt het dan niet. Jij loopt weer door en die ander loopt weer door.
Toch?

Maar is dan ook wel alles goed bij die ander? Is bij iemand ooit wel eens alles goed? Dat zijn vaak
zeldzame momenten in het leven.

Meestal is er wel iets aan de hand wat ons mensen bezig houdt en waardoor we ons niet helemaal
goed voelen. Waardoor we ons onzeker, verdrietig, onmachtig, boos, opstandig, eenzaam of soms
zelfs verstikt voelen. Vaak praten we daar niet over. Omdat we een binnenvetter zijn. Omdat we
nooit hebben leren praten. Omdat we niet te koop willen lopen met onze ellende. Maar ook, omdat
we denken dat die ander toch niet geïnteresseerd is in ons. En vaak gaan we ons daardoor alleen nog
maar verdrietiger, ellendiger en eenzamer voelen.

Ik heb ook het afgelopen jaar ook weer met veel deelnemers, hun ouders en begeleiders mogen
spreken. Soms kort en soms langer. Over henzelf, over hun ouders, broers of zussen. Over hun
partners of andere familieleden. En ook ik heb gemerkt en gezien dat lang niet altijd alles goed was.
Als ik dat nu zo allemaal mijn gedachten eens laat passeren dan is het wel erg veel geweest!

Naast alle mooie, vrolijke, leuke en goede dingen die ik heb gezien, heb ik bij hen ook veel
onzekerheid, verdriet, onmacht, boosheid, opstandigheid, eenzaamheid en soms verstiktheid
gehoord, gezien en gevoeld. Dit is wat ik hoorde:

Hoor ik er wel bij?
Ben ik wel knap genoeg?
Waarom heb ik toch altijd zo’n moeite om een gesprek aan te gaan?
Krijg ik ooit vrienden?
Ik heb geen vrienden!
Waarom lukt het mij nou niet om een relatie te krijgen?
Waarom gaan mijn relaties altijd weer zo snel uit?
Waarom ben ik zo onhandig?
Ik ben niet de moeite waard.
Ze zullen mij wel een domme autist vinden.
Waarom heb ik toch zo vaak ruzie met anderen?
Waarom moeten ze mij altijd hebben?
Altijd pesten, altijd schelden, altijd flauwe grapjes over mij.
Mijn ouders hebben zo vaak ruzie met elkaar.
Ik heb zo vaak ruzie met andere gezinsleden.
Mijn ouders willen gaan scheiden.
Mijn ouders zijn gescheiden.
Ik voel thuis zo weinig warmte en liefde.
Ik moet misschien wel uit huis gaan wonen.
Het leven is zo zwaar voor mij.
Waarom krijg ik alles op mijn bordje?
Ik voel me niet gehoord door de instanties.
Niemand begrijpt me!
Ik dreig mijn baan te verliezen.
Ik ben mijn baan kwijtgeraakt.
Ik maak me zorgen over hoe het nu verder moet.
Geen baan, een hypotheek, een gezin, spanningen…
Help! Het leven is zo ingewikkeld.
Help! Mijn gezinssituatie is zo gecompliceerd.
Soms voel ik me goed, maar vaak voel ik me slecht.
Ik ben depressief.
Ik voel me zo verschrikkelijk eenzaam en onbegrepen, dat ik denk dat het beter is om met dit leven te stoppen.
Ik heb zoveel verdriet. Omdat mijn partner, vader, moeder, broer, zus, opa, oma, oom, tante, goede vriend of collega dit jaar is overleden.
Ik heb zo’n verdriet, omdat een van mijn naasten ziek is, of iets is overkomen.

Dat is nogal wat he? Maar ik vond het wel heel goed en fijn om dit allemaal te horen. Het gaf vaak
een wederzijds gevoel van verbondenheid en begrip. Begrip voor de ander en zijn of haar situatie. En
soms heb ik een klein beetje kunnen helpen.

Als je nou echt belangstelling voor iemand wilt tonen, zeg een volgende keer dan eens: hoe gaat het
met jou? Zit daar dan een verschil in met de vraag ‘alles goed’? Ja! Alles goed = beleefdheid. Hoe gaat
het met jou = oprechtheid.

Het is de manier waarop. Als je uit oprechtheid die vraag gaat stellen of die vraag gesteld krijgt, dan
krijg of geef je misschien wel eens een heel ander antwoord dan ‘ja hoor, alles goed’. Dan ontstaat er
misschien wel eens een goed gesprek. Waarin je elkaar beter leert kennen. Waar die ander blij van
kan worden of waar jij blij van kunt worden. Want soms is het gewoon fijn om even met iemand te
kunnen praten of je hart te kunnen luchten. Soms kun je die ander er mee verder helpen of kun jij er
verder mee geholpen worden.

Ik zou zeggen: kijk goed naar elkaar om. Ook in 2013!

Diederik van der Stouw